– Mamá, mamá! Que rico está o turrón!
– Pois repite, fillo!
– Mamá, mamá! Que rico está o turrón!
FELIZ ANO!!! Realmente estou escribindo esta receita o 1 de xaneiro de 2024 ás 19 da tarde, despois dun horario de sono algo trastocado por algunha extraña razón. E aquí me atopo: en pixama, fronte ao ordenador, e sen duchar dende hai un ano. Dóeme algo o dedo corazón da man esquerda, porque onte nalgún momento dobreino dun xeito extraño. Así que agardo que apreciedes o esforzo que estou facendo en teclear toda esta cantidade innecesaria de texto. Máis innecesaria aínda tendo en conta que xa tiña unha receita progamada para hoxe.
Pero é que, dalgún xeito, sentíase mal só enviar un texto preprogramado (deus, cantos erres ten esa palabra) dende o ano pasado (lo pillas?), e sen nin sequera unha felicitación. E teño que aproveitar que comece o ano en luns, ou? Bom, agardo que vos prestasen as miñas receitas destes últimos meses, e que sigan facéndoo por moitos máis!
Para preparar isto, lin moitas receitas de natillas e varias páxinas de consellos e trucos para facelas perfectas. Tanto que me asustei e pensei que eran máis complicadas do que son. Que se che pode callar o ovo, que se unha proteína da xema pode interactuar co amidón, que se o azucre pode “queimar” o ovo se os mesturas con moita antelación… Non sei, ao final acabei facendo case todas as cousas que podian arruinar o prato e non pasou. Así que, tan complicado non é!
Os puristas dirán que só ten que levar xema, pero como non quería ter que usar 12 ovos, usei maicena. Ao final, o único importante é o turrón. Esta receita é ideal para aproveitar esa tableta que se abre e ninguén come, porque xa están todos cheos. E, aínda que no Nadal é a mellor altura para preparala, eu creo que entra ben en calquera momento do ano, pois é unha verdadeira delicia.
Ingredientes:
- 1L de leite
- 1 tableta de turrón brando
- 4-6 xemas de ovo
- 3 culleradas de azucre
- 2-1 culleradas de maicena
Elaboración:
- Nunha pota, quentamos o leite co turrón cortado en anacos. Remexemos para que o turrón se disolva, e sen deixar ferver o leite. Se lle custa ou non temos paciencia, podemos usar unha batedora para integrar todo ben.
- Mentres quenta, mesturamos as xemas co azucre, batendo ben. E logo incorporamos tamén a maicena.
- Agora xuntamos todo ao leite. Removemos continuamente até que espese, acadando a textura desexada.
- Por último, só queda repartir en cunquiñas/vasos/tarros e poñer as galletas canto antes, para que humedezan ben. Arriba quedan máis vistosas, pero abaixo eu creo que gañan máis. Iso xa como cada un vexa!
- Cando arrefezan suficiente, levámolas á neveira, para que repousen como mínimo 2h antes de papalas.
Non esquezas que…
Hai mil opcións para decoralas, pero eu creo que a mellor é montar as claras que sobraron cun pouco azucre, e facer un merengue. Seica era o que facía a miña avoa, e realmente paréceme unha xenialidade.
As Receitas do Artur 