Os Arancine da Martina

Estaba eu tendo dificultades para atopar un chiste relacionado con Italia minimanente decente, e non había maneira. Até que lembrei un clásico. Completen nos comentarios: “Por que a Torre de Pisa está inclinada?” O sábado fixen os dous últimos exames do Erasmus (espero), e menos mal, porque xa non me quedaban receitas programadas. Na verdade,Seguir lendo “Os Arancine da Martina”

A Fabada da Lucía

– Oes, a ti gústanche as fabas con xamón?– Pois claro, e sen fabas tamén! Lucía é unha grande amiga, e, entre as súas boas cualidades, eu diría que destaca a súa paciencia (comigo). E, aínda que cando a coñecín, case non cociñaba, agora xa o fai mellor ca min! Agardo poder contar coa suaSeguir lendo “A Fabada da Lucía”

Pastel de pastor do Jorge

– Que é o que queremos?– Agora!!!– E cando o queremos???– Viaxes no tempo! Paréceme fatal que ata hai cousa dun ano non coñecese a Jorge, podedes crelo? E tampouco sabía que chiste poñer até que lembrei que el mesmo me plastificara un! Que gran amigo é, e que marabillosa persoa. Obrigado por terme acompañadoSeguir lendo “Pastel de pastor do Jorge”

O Ragù do Lorenzo

O fillo do carabiniero:– Papá, por que toda a xente fai bromas connosco? Xa estou farto de que rían dos carabinieri na escola!– Éche o que hai, fillo. É a nosa cruz. Pero é que entre os carabinieri hai algúns que teñen a cabeza un pouco dura (e mentres di isto, dá un par deSeguir lendo “O Ragù do Lorenzo”

O Dahl da Carmen

Un xefe indio vai de incursión guerreira contra os inimigos da súa tribo. Como vai ser unha expedición que durará varias lúas, deixa o seu fillo ao cargo do poboado. Cando volve:– E dime, fillo, que ocorreu durante a miña ausencia?– Oh, sabio e valoroso pai, teño noticias boas e malas. Cales desexas ouvir primeiro?–Seguir lendo “O Dahl da Carmen”

Polo á Soia e Mel do Daniel

Sabes onde podes atopar un polo sen patas? No mesmo lugar onde o deixaches. Con esta publicación, dou inicio á serie de Receitas dos Meus Amigos, que irán alternando de xeito aleatorio coas miñas propias. Paréceme perfecto comezar con esta porque capta exactamente a idea que inicialmente tiven: elaboracións propias da etapa estudantil, froito dasSeguir lendo “Polo á Soia e Mel do Daniel”