– Camareiro! Desculpe, pero hai unha mosca no meu caldo!– Non se preocupe, señor. Non vai beber moito. É curioso como este prato tan simple e sinxelo, é á vez tan rico e aconchegante. A súa versión máis minimalista, a que recolle o “Livro do Pantagruel” (a Biblia da culinaria portuguesa), é só pataca, verza,Seguir lendo “Caldo Verde”
Arquivos de etiqueta:Xantar
Os Arancine da Martina
Estaba eu tendo dificultades para atopar un chiste relacionado con Italia minimanente decente, e non había maneira. Até que lembrei un clásico. Completen nos comentarios: “Por que a Torre de Pisa está inclinada?” O sábado fixen os dous últimos exames do Erasmus (espero), e menos mal, porque xa non me quedaban receitas programadas. Na verdade,Seguir lendo “Os Arancine da Martina”
Polbo á Feira
Que é o mellor que podes comer cun polbo? Se realmente queres facelo feliz: levao á pizzería. Encántalles a comida italiana! Nunca preparara polbo na miña vida. E non por que non me gustase, pero é que está carísimo! Porén, este ano atopei métodos alternativos de financiamento, e xa o tomei un par de veces.Seguir lendo “Polbo á Feira”
A Fabada da Lucía
– Oes, a ti gústanche as fabas con xamón?– Pois claro, e sen fabas tamén! Lucía é unha grande amiga, e, entre as súas boas cualidades, eu diría que destaca a súa paciencia (comigo). E, aínda que cando a coñecín, case non cociñaba, agora xa o fai mellor ca min! Agardo poder contar coa suaSeguir lendo “A Fabada da Lucía”
Pastel de pastor do Jorge
– Que é o que queremos?– Agora!!!– E cando o queremos???– Viaxes no tempo! Paréceme fatal que ata hai cousa dun ano non coñecese a Jorge, podedes crelo? E tampouco sabía que chiste poñer até que lembrei que el mesmo me plastificara un! Que gran amigo é, e que marabillosa persoa. Obrigado por terme acompañadoSeguir lendo “Pastel de pastor do Jorge”
O Ragù do Lorenzo
O fillo do carabiniero:– Papá, por que toda a xente fai bromas connosco? Xa estou farto de que rían dos carabinieri na escola!– Éche o que hai, fillo. É a nosa cruz. Pero é que entre os carabinieri hai algúns que teñen a cabeza un pouco dura (e mentres di isto, dá un par deSeguir lendo “O Ragù do Lorenzo”
O Dahl da Carmen
Un xefe indio vai de incursión guerreira contra os inimigos da súa tribo. Como vai ser unha expedición que durará varias lúas, deixa o seu fillo ao cargo do poboado. Cando volve:– E dime, fillo, que ocorreu durante a miña ausencia?– Oh, sabio e valoroso pai, teño noticias boas e malas. Cales desexas ouvir primeiro?–Seguir lendo “O Dahl da Carmen”
Polo á Soia e Mel do Daniel
Sabes onde podes atopar un polo sen patas? No mesmo lugar onde o deixaches. Con esta publicación, dou inicio á serie de Receitas dos Meus Amigos, que irán alternando de xeito aleatorio coas miñas propias. Paréceme perfecto comezar con esta porque capta exactamente a idea que inicialmente tiven: elaboracións propias da etapa estudantil, froito dasSeguir lendo “Polo á Soia e Mel do Daniel”
Natillas de Turrón
– Mamá, mamá! Que rico está o turrón!– Pois repite, fillo!– Mamá, mamá! Que rico está o turrón! FELIZ ANO!!! Realmente estou escribindo esta receita o 1 de xaneiro de 2024 ás 19 da tarde, despois dun horario de sono algo trastocado por algunha extraña razón. E aquí me atopo: en pixama, fronte ao ordenador,Seguir lendo “Natillas de Turrón”
As Receitas dos meus Amigos
Isto non é unha receita Pero… Artur, entón que é? E por que carallo a mandas aos subscriptores? E que é un amigo?? Tranquilidade. Agora explico. Estaba eu matinando sobre de onde podía sacar ideas para novas receitas. E pensei que, se pedise só unha a cada amigo que teño, tería, polo menos, 1 novaSeguir lendo “As Receitas dos meus Amigos”
As Receitas do Artur 